Διάβασα το βιβλίο του Στέφανου Κασσελάκη «Δεύτερη ευκαιρία» στις διακοπές των Χριστουγέννων. Είχα παρευρεθεί στην παρουσίαση του βιβλίου στην πόλη μας, όπου και το προμηθεύτηκα με ιδιόχειρη αφιέρωση από το συγγραφέα. Ο Στέφανος τότε μού φάνηκε κουρασμένος, απογοητευμένος, έχοντας χάσει την ορμή και τον ενθουσιασμό των νιάτων του.
Στο βιβλίο του είναι αρκετά αυθόρμητος και εξομολογητικός, σε ότι αφορά τα νεανικά του και μετέπειτα φοιτητικά του χρόνια. Είναι ένας πολύ σπουδαγμένος νέος, αρκετά εσωστρεφής στην αρχή, αλλά που στην πορεία στις σπουδές του στην Αμερική αναλαμβάνει πρόεδρος φοιτητικών κοινοτήτων, αναπτύσσοντας έντονη κοινωνική δράση. Στην προσωπική του ζωή έχει αποτυχίες, παρότι το προσπάθησε με το αντίθετο φύλλο και υπήρχαν εποχές που προσευχόταν να μην γίνει ομοφυλόφιλος. Όλα αλλάζουν όταν γνωρίζει τον σύντροφό του, κατανοεί την αξία αυτού του ανθρώπου και τον κρατάει κοντά του, κατακτώντας ψυχική ηρεμία και γαλήνη.
Κάνει τα πρώτα επιχειρηματικά του ανοίγματα που στέφονται με απόλυτη επιτυχία χάρη στην τόλμη, την προσωπική δουλειά αλλά και το ρίσκο.
Ο Κασσελάκης ονειρεύεται ένα κόμμα που θα δίνει λόγο μόνο στη βάση του, όπου οι πολίτες μέλη του, θα διαμορφώνουν τις εξελίξεις και όχι τα κομματικά όργανα. Γι’ αυτό πολεμήθηκε πολύ, και εκδιώχθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ.
Τελειώνοντας το διάβασμα του βιβλίου, παρότι διαφωνώ σε ορισμένες θέσεις όπως, η χρησιμοποίηση της πυρηνικής ενέργειας ως την πιο καθαρή από άποψη ρύπων ενέργεια, και την στήριξη πολλών πολεμικών εξοπλισμών για τη χώρα, νομίζω ότι του αξίζει μια «ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ» καθώς πιστεύω ότι δεν του δόθηκε καν η πρώτη.
Αριστείδης Γ. Αρχοντάκης*
*συγγραφέας-φυσικός.