Με τον Γιώργο είχαμε πολλά κοινά, ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που τον επέλεξα σαν φίλο το 1987, στα πρώτα χρόνια φοίτησης στη σχολή. Στην κοψιά, ήμασταν ένα μπόι, ίσως αυτός ήταν έναν αέρα πιο ψηλός, πλησίαζε το 1,80, και λίγο πιο αδύνατος. Η κόμη που τότε κι οι δύο διατηρούσαμε σύμφωνα με τη … Περισσότερα

Ο θάνατος είναι στην ουσία κι αυτός αναρχικός :Ο θάνατος δεν λογαριάζει στάτους, πλούτη, δύναμη και τίτλους – όλοι είμαστε ίσοι στα μάτια του. (ΑΜΟΣ ΟΖ)

Είναι ορισμένα πρόσωπα που ζήσαμε από κοντά παλαιότερα, που στην πορεία των χρόνων η εικόνα τους μεταβάλλεται, όχι τόσο διότι επέρχεται σ’ αυτά το γήρας, αλλά διότι αντιλαμβανόμαστε με άλλο τρόπο την ιδιοσυγκρασία τους. Όταν γνώρισα τον Τζο παρότι μειλίχιος στην συμπεριφορά που εξέπεμπε, μου έδινε την εντύπωση κουρσάρου κατακτητή, το αποτύπωμα του οποίου είχε … Περισσότερα

Όταν είσαι 50+1 οι αποχρώσεις του γκρι στην ερωτική ζωή είναι περισσότερες από τις εκρηκτικές, εναργείς λευκές, και σαφώς συναγωνίζονται με τις μαύρες της ανημποριάς και της παραίτησης. Στο κατώφλι της φθινοπωρινής διάθεσης, έχοντας όμως πίσω ένα καλοκαίρι που δεν θες να αφήσεις, το πνεύμα δεν σε αφήνει στην πλήρη παράδοση, αγωνίζεται να διατηρήσει μια … Περισσότερα

Το άλλοτε κραταιό κομουνιστικό ιδεώδες έχει καταρρεύσει, και χιλιάδες νέα κορίτσια του λεγόμενου ανατολικού μπλοκ, αναζητούν ένα καλύτερο αύριο σε χώρες της ευμάρειας, της αφθονίας, και του καπιταλισμού. Πολλές απ’ αυτές τις δροσερές Ουκρανές, Ρουμάνες, Βουλγάρες και άλλες, υποδέχεται η Ελλάδα και διάφορα κυκλώματα τις διοχετεύουν σε κάθε γωνιά της. Σ’ ένα χωριό, έξω από … Περισσότερα

Ο άδολος Τζόνυ Μια όμορφη, ηλιόλουστη, χειμωνιάτικη κατά άλλα, σύμφωνα με το ημερολόγιο μέρα, το μολυβί όπελ ασκόνα με τον Τζόνυ στο βαρύ τιμόνι, ανηφόριζε το στενό απότομο φιδωτό δρομάκι με προορισμό το λόφο της Σκλόκα. Στην κορυφή του ήταν εγκαταστημένες πολλές κεραίες τηλεπικοινωνίας και ραντάρ. Την περίοδο εκείνη η φίλη χώρα της Σερβίας, είχε … Περισσότερα

Θα ήταν μέσα Φλεβάρη στη δεκαετία του ’90, μάλιστα ήταν η μέρα των  ερωτευμένων, κι η παρέα εκείνη την βραδιά είχε αποστολή. Αγόρια και κορίτσια τα  οποία είχαν ζευγαρώσει, επιβιβάστηκαν στο αλήτικο μαύρο όπελ καντέτ, με εφόδιο  ένα μακρύ σχοινί στο πορτμπαγκάζ. Η καμπίνα του αυτοκινήτου μόνιμα μύριζε  βενζίνη, καθώς το ρεζερβουάρ ήταν τρύπιο και … Περισσότερα

Mα εγώ μένω άγρυπνος, ν’ ακούσω τη βροχή. Κάθε σταγόνα της και μιά ανάσα. Κάθε σταγόνα της και μιά παρουσία. Και ‘γω, στεγνός απ’ τ’ ασήμαντα, σήμαντρα γυρεύω. Και ομίχλες γκαρδιακές. Να τυλίξουν τα γκρέμνα μου .Τώρα καταλαβαίνω τους αέρηδες. Και της θύελας τη μιλιά. Και του φωτός το ντροπαλό χάδι. Δεν είμαι νους. Δεν … Περισσότερα

Όπως η δημιουργία του κόσμου δεν συντελέστηκε εν αρχή, αλλά επιτελείται μέρα με τη μέρα, έτσι και με τον εσωτερικό μας κόσμο, όσο μεγαλώνουμε προστίθενται  διαδοχικά ψυχικά στρώματα, συσσωρεύονται διαδοχικές καταστάσεις από τις οποίες φτιάχνεται εντέλει ο εαυτός μας. Ορισμένοι δε φιλόσοφοι διατείνονται πως ο εξωτερικός κόσμος δεν υπάρχει και πως η ζωή μας αναπτύσσεται … Περισσότερα