Οι εποχές και οι καιροί. Κύμβαλα αλαλάζοντα, κενά περιεχομένου. Που θα ‘θελαν πολύ να είναι κάτι. Αλλά δεν είναι τίποτα. Και γι’ αυτό, γεμάτα υπεροψία, βάλθηκαν να ”διδάξουν”. Τι και πως, μόνο η κενότητα και η κενοδοξία τους το ξέρουν. Μπαίνουν σε παιχνίδια ρόλων. Και εν ειδη προσπάθειας διαπίστωσης, πληγώνουν το σύμπαν. Ετσι, για να … Περισσότερα
Το ιδιοποιηθέν σαλαμάκι Διαβάζω ότι η ενεργειακή φτώχεια στη Βρετανία θα προκαλέσει «ανθρωπιστική κρίση» που θα πλήξει εκατομμύρια παιδιά, ενώ η εκτίναξη του κόστους διαβίωσης ενδέχεται να ωθήσει τρία εκατομμύρια ανθρώπους στην απόλυτη φτώχεια. Αυτά σύμφωνα με έρευνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα τις προηγούμενες μέρες. Ο χειμώνας είναι κακή εποχή στο Λονδίνο, ακόμη κι όταν … Περισσότερα
Με άγριο χιούμορ και ρυθμό που θυμίζει τις καλύτερες στιγμές της ποπ μουσικής, ο Κόου σ´ αυτό το διασκεδαστικό μυθιστόρημα μας κάνει να ανακαλύψουμε το Λονδίνο των μουσικών, καπριτσιόζες κόρες αριστοκρατικών οικογενειών, σκωτσέζες μπαργούμεν και κουκουλοφόρος νάνους φονιάδες. Μιλά για το τι σημαίνει να είσαι νέος, φτωχός, μπερδεμένος και ερωτευμένος.
ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ Απ’ την εποχή των θετικών σπουδών όπου στα διαβάσματά μου κυριαρχούσαν οι αριθμοί e και π, μέχρι σήμερα, πάντα μ’ άρεσε η ιδέα του στοιχηματισμού. Μήπως οι στόχοι που θέτει ο καθένας στη ζωή του δεν είναι στοιχήματα που πρέπει να κερδηθούν; Κάποια στοιχήματα τα κέρδισα, άλλα τα έχασα. Συχνά τα στοιχήματα που … Περισσότερα
Γιατί να είμαστε τόσο εγκλωβισμένοι στις ώρες, στα λεπτά της κάθε μέρας; Γιατί να μην μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή που πάντα μας διαφεύγει; Υπήρχαν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να ζει κανείς, λίγοι όμως για να αλλάξεις τη ζωή σου. Η επιτυχία απομακρύνει τους ανθρώπους από την ορμέφυτη δημιουργικότητά τους, τους αγκυλώνει.
Οι εξισώσεις του πεδίου βαρύτητας που συσχετίζουν την καμπύλη του διαστήματος με τη διάταξη της ύλης αποτελούν ήδη μέρος της κοινής λογικής. Τα κοσμοκωμικά αποτέλεσε το πιο πειραματικό βιβλίο του συγγραφέα.
Ως εκκωφαντικός ήχος των αστεριών, ως ρίψασπις των ουρανών και των πελάγων, ο εσώτερος αχός. Που νιώθει ότι δεν έπρεπε να νιώθει. Που λαλεί, ότι δεν έπρεπε να λαλεί. Μηδίσαντες καιροί, από όλα τα ανθρώπινα. Μηδίσαντες καιροί, προς των δαιμόνων τ’ αποφθέγματα. Και μιά νύχτα φωτεινή, φεγγαροξυπνημένη. Τι να πεις, για των αοράτων τα δώματα. … Περισσότερα
Καθώς διανύουμε τις τελευταίες εβδομάδες τους Αυγούστου, και οι διακοπές των Ελλήνων βρίσκονται στο απόγειό τους, τα πάντα θα θέλαμε να είναι ράθυμα και ήσυχα. Κι όμως οι ειδήσεις τρέχουν προμηνύοντας ένα καυτό φθινόπωρο κι ένα αβέβαιο χειμώνα. Πολλοί είναι αυτοί που παρέα μ’ ένα βιβλίο, τον καλύτερο κατ’ εμέ σύντροφο, περνούν αυτές τις μέρες … Περισσότερα
Ένα γεράκι στάθηκε στο έμπα τ’ ουρανού σου και θα το στείλω να σε βρει στα τρίσβαθα του νου σου. Και θα του πω, κάθε ρωγμή στα μάτια σου να κλείσει, δάκρυ δικό σου μη φανεί και μου το ξενερίσει. Γιατί πολύ το θέλησα, εκεί που σκάει το κύμα, να γίνω βότσαλο ψυχής, χάδι μη … Περισσότερα
Ένας θεός ξυπόλητος μου χτύπησε το νου μου, μία νυχτιά καλοκαιριού, βλέμμα του δειλινού μου. Ήταν βρεγμένος αητός, χαϊνης απ’ τα όρη, είχε κρυφές λαβωματιές από αγάπης δόρυ. Δε μίλησα, μα του ΄γνεψα στη σκέψη να περάσει, στη πάχνη μου των λογισμών να ΄ρθει να ξαποστάσει. Εφόραγε της ζήσης μου το μαύρο πανοφώρι κι ένα … Περισσότερα
