Ο κόσμος όλος, ένα φεγγάρι. Σα τσαπατσαρισμένο δαμάσκινο, πάνω σε κατάλευκο τραπεζομάντηλο. Σα σκέψη, στο φως του καντηλιού, καθώς ξημερώνει. Λευκό γράμμα, βγαλμένο από όνειρο. Καθώς ο ύπνος, έκανε το χρέος του, στη ψυχή. Και έφυγε. Καθώς ξημερώνει. Κι ένα νιογέννητο σύνΝεφο, οι καιροί. Κάποτε γεμάτο κεραυνούς και καταιγίδες. Κάποτε κεντημένο, ολόλευκο, πάνω στο γαλάζιο … Περισσότερα

https://rethnea.gr/poy-mas-sterei-proodos/

αυτο που μας στερεί η πρόοδος

Αυτό που μας στερεί η πρόοδος Καθώς βαδίζουμε προς το φθινόπωρο, της μελαγχολίας για κάποιους, αλλά και της επανεκκίνησης για πολλούς, είναι όντως θλιβερή η βιασύνη με την οποία μικραίνουν οι μέρες, ο αποχαιρετισμός στα παιχνίδια με τη θάλασσα και κοντολογίς η επαναφορά στην καθημερινή ρουτίνα. Η πρόοδος φυσικά επέφερε και στις πιο ταπεινές παραλίες … Περισσότερα

Το μυθιστόρημα αυτό είναι το ειρωνικό, πικρό, απομαγεμένο πορτρέτο ενός ανθρώπου του καιρού μας. Ένας τριαντάρης κινείται στα τυφλά ανάμεσα σε περιστασιακές ευτελείς δουλειές, ανάμεσα σε σχέσεις και γνωριμίες όπου οι ανθρώπινοι δεσμοί είναι εφήμεροι, ξεφτισμένοι. Η συνάντησή του με μια ανήσυχη και ευαίσθητη κοπέλα, που άλλοτε στέκεται στο πλευρό του κι άλλοτε εξαφανίζεται, αλλά … Περισσότερα

  Οι νέοι δεν αγαπούν το διφορούμενο. Απαιτούν σαφήνεια. Έχουν κάτι το απόλυτο στη σκέψη και διεκδικούν, καμιά φορά ανορθόδοξα, να αλλάξουν τα πράγματα. Έχοντας παρεισφρήσει, λόγω επαγγέλματος, στην κοινότητα των νέων αντλούσα καθημερινά κάτι απ’ την ενεργητικότητα και την αθωότητά τους, αδυνατούσα όμως να τους πείσω να είναι λίγο πιο διαλλακτικοί στις απόψεις τους, … Περισσότερα