Σύμφωνα με το μεταφραστή του βιβλίου Ανδρέα Αποστολίδη, Το γέλιο στο σκοτάδι, αυτό το μικρό κομψοτέχνημα μυθιστορηματικής αφήγησης που εκδόθηκε στα αγγλικά το 1938, γράφτηκε αρχικά στο Βερολίνο στα ρωσικά και εκδόθηκε το 1933 στο Παρίσι με τίτλο Camera Obscura. Είναι το βιβλίο του Ναμπόκωφ που ορισμένοι τύπου εκδότες θεωρούν βολικό να δημοσιεύουν πρώτο από … Περισσότερα
Ο Καμπρέ συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μεγάλους συγγραφείς, εκείνους δηλαδή που είναι συναρπαστικοί ως προς το περιεχόμενο, απαιτητικοί και επινοητικοί ως προς τη μορφή των βιβλίων τους (Le Monde) Δεν πίνουμε πια, δεν πηδάμε πια, δεν καταβροχθίζουμε πια σαν γουρούνια, δεν πηγαίνουμε πια στον κινηματογράφο, δεν μας αρέσει πια κανένα βιβλίο, όλες οι γυναίκες είναι πια … Περισσότερα
Ο Ζάουμε Καμπρέ γεννήθηκε το 1947 στη Βαρκελώνη. Σπούδασε καταλανική φιλολογία και διδάσκει στο πανεπιστήμιο της Lleida. Για το Οι φωνές του ποταμού Παμάνο τιμήθηκε το 2005 με το βραβείο Καταλανών κριτικών. Η περιπέτεια της αυτονομίας της Καταλονίας μέσα από τις συνέπειες των πράξεων ανθρώπων που δεν επέτρεψαν ποτέ στον εαυτό τους να συγχωρέσουν. Μυθοπλασία … Περισσότερα
Η φετινή φθινοπωρινή ισημερία, συμβαίνει στις 10:21 μ.μ την Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου. Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη ημέρα του φθινοπώρου στο βόρειο ημισφαίριο, και την πρώτη ημέρα της άνοιξης στο νότιο ημισφαίριο. Όσοι βρίσκονται πάνω απ’ τον ισημερινό έχουν ήδη παρατηρήσει ότι ο ήλιος δύει νωρίτερα. Οι πολλές ώρες μιας καλοκαιρινής ημέρας, αρχίζουν να δίνουν τη … Περισσότερα
Ήξερε να λέει παραμύθια η γιαγιά μου Παραμύθια που φέρνανε στα μάτια του παιδιού ύπνο, όπως τα αστέρια φέρνουνε τη νύχτα. Τα παραμύθια της μοιάζανε το ένα με το άλλο. Σ’ όλα όμως υπήρχε μια στιγμή που σαν έφτανε η γιαγιά μου, εγώ, κι αν ακόμα κυλούσε ο ύπνος από τα μάτια στα μάγουλά μου … Περισσότερα
Αποσπάσματα από το βιβλίο: Μην παίρνετε λοιπόν ποτέ τοις μετρητοίς τη δυστυχία των ανθρώπων. Ρωτήστε τους μονάχα αν μπορούν ακόμη να κοιμηθούν… Αν ναι, τότε είναι όλα εντάξει. Αυτό αρκεί. Έχει ο καθείς μας τους λόγους του να αποδράσει απ’ τη μύχια μιζέρια του και, για να το καταφέρει, παίρνει το ευκολότερο μονοπάτι που του … Περισσότερα
Μεγαλωμένος στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, όπου πολλές οικογένειες γονάτισαν στερούμενες ακόμη και τα απαραίτητα, ο μικρός Λευτέρης ξεκινά το Γυμνάσιο στο σχολείο του χωριού του. Συνεσταλμένος αλλά ευτυχής συνάμα που πηγαίνει στο μεγάλο σχολείο, όπως έλεγε η αγαπημένη του γιαγιά, θα μύριζε πλέον γράμματα κι όχι τον τίμιο μεν αλλά χαρακτηριστικό δε ιδρώτα του … Περισσότερα
Άφησε με νάρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, -δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησέ με νάρθω μαζί σου.
Μια ευφάνταστη ιστορία από τη συγγραφέα που ξεκινά σαν τραγωδία, αλλά όλα στο τέλος το ένα μετά το άλλο έχουν αίσιο τέλος. Ωραία γραφή και εξαίσια πλοκή.
